Gönül Dicle İpekçi Web Sayfaları

mutluluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mutluluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Mart 2021 Cumartesi

 HAYATI SEVEN KADINLAR



Yaşları ilerleyip torun torbaya karışsalar bile yiyip içtiğine dikkat eden, pantolonuna uyacak bluzu seçen, saçlarını şarap kızılına yahut platin sarısına boyatmakta beis görmeyen; onları tarayan, şekil veren, ellerinin üzeri güneşle ve geçen zamanla beneklenip buruşsa da onları özenle kremleyen; cümle sonlarına muzipçe "şekerim" kelimesini ekleyen; hayvanları, çiçekleri ve çocukları sevmekten vazgeçmeyen, umudunu ve şükrünü asla yitirmeyen, yaşa bağlı ağrı ve sızılar yaşasa da bunu belli etmeyen; bu ağrı ve sızıları yaşamın güzelliklerini ve renklerini görmeye engel meseleler saymayan, yürüyüşünde bir eda olan, yaşam deneyimlerini üstüne başına, saçına, gözündeki ışıltıya, beslenmesine, gülüşüne ve etrafa saçtığı pozitif elektriğe yansıtan; çantanın püsküllüsünü, ayakkabının afilisini seçen, tevekkülü her şeye sarmalayıp sade ve doğal bir olgunlukla hayatın getirdiklerini kabullenen ama bir kedi teslimiyetiyle uysalca ve sevinçle yaşayan kadınları seviyorum ve onlara baktıkça, yorulup nefeslenmek için oturduğum köşeden dimdik ayağa fırlıyorum.

Bana hayatın parlak ve cilalı kısmını gösteriyor böyle kadınlar. Hayatın her şeye rağmen yaşanılır olduğunu, yaşanmaz olacak kadar zorlayıcı kısımları ise sabır ve metanetle bekleyerek atlatmak gerektiğini, ne olursa olsun can çıkmadan umudun ve koşturmanın bitmeyeceğini ve bitmemesi gerektiğini anlatıyorlar sessiz bir alfabeyle...
Yaşı ilerlediği halde rimel markası soran, "pabuçların harikaymış şekerim nerden?" diye sıkıştıran, karşı tarafa iltifatla karışık güzel cümleler aşılayan, mutluluk saçan ve mutlu yaşayan kadınları seviyorum.
Vizyonunu hep geniş tutan, aç ve tükenmeyen bir merakla etrafı gözlemleyen, ülkeler aşan, insanlara karşı duyarlı ve algıları hep açık; yürürken önüne değil, yere değil, dimdik karşıya bakan, insanların gözlerinin içine bakan, hayata olan ilgisini hiç yitirmeyen, yaşamanın bir sanat olduğunu içine sindirmiş ve tam da bu yüzden yüzü, sürdüğü parlatıcı sebebiyle değil, yaşama olan tutkusu ve temiz kalbi yüzünden ışıl ışıl parlayan kadınları seviyorum.
Edasını ve işvesini hiç yitirmeyen, baktıkça insanın içine yaşam enerjisi pompalayan, fularını ayakkabısına uyduran, evin içinde kaybolan yavru ağzı rujunu bulamadığında ev halkını bunun için ayaklandıran ve huysuzlanan, sabah uyanır uyanmaz günlerden pazar olsa bile kırmızı rujunu sürüp sallantılı küpelerini takan, evin içinde dans edip şarkı söyleyerek dolanan; yeni aldığı pabuçlarını giymek için ertesi günü bekleyemeyip, giyip evin içinde onlarla gezinen kadınları seviyorum. Çünkü bu, yaşama olan tutkunun sönmediğinin belirtisi, biliyorum.
Yaşamla bağını kesmeyen; hayatı, Allah'ın bir zuhuru olduğu için seven, olgun, sevinç dolu, algıları açık, nazik, anlayışlı, dişi, bakımlı, enerji dolu, mızmızlanmayan, ağlanmayan, hem çocuksu, hem de güçlü, rengarenk ve gülüşü zengin kadınları seviyorum.
Ne olursa olsun "vakit çok geç" demeyen, hayatı bir şarkı gibi söyleyen, yaşı geçse de ruhu geçmeyen kadınlar...
Sizleri çok seviyorum...❤

5 Mart 2021 Cuma








Mutluluk


      Mutlu olmak mutluluk insanın içinde bulunduğu durumdan mutlu olma halidir. İnsan kötü bir durumda iken nasıl mutlu olabilir diye bir soru gelince aklınıza cevabım basit olacaktır. Daha kötüsünü düşünerek...Evet kötüsünü düşünerek mutlu olabiliriz. İnsanın kendi bulunduğu hayata mantık açısından bakıp karar vermesi için iyimser ve mutlu olması gerekir. İyimser bakan bir göz bir çok iyi ve güzel şeyi görebilir. İşte insanın bu yolda kendisini eğitmesi gerekir. İnsan dünyasını zindan eden, içindeki umudu öldüren, karamsar düşüncelere, kuruntulara elveda demesi gerekiyor. Aksi takdirde mutlu olmanın imkanı tabi ki yoktur. Mutluluk ve gülmek birbirine bağlı gibi görünseler de aslında uzaktan yakından birbirleriyle ilgisi yoktur. Çünkü insanın gülebilmesi, güler yüzlü olabilmesi için mutlu olması değil, içinin duru ve temiz olması gerekir. Mutlu olunca gülünecek diye bir şey söz konusu bile değil. çünkü mutluluk diye ayrı bir duygu aslında yoktur. 

     Mutluluk insanın hislerinde ve hayata bakış tarzındaki iyimserlikte gizlidir. İyimser olan iyimser bakan insanların iç dünyaları dengeli olduğu için yüzleri güler. Ve gülmek mutluluk yolundaki en etkili silahtır. Bir bakarsınız en büyük gücün ve kuvvetin yapamadığını yapar ve tüm kilitli kapıları açar. Dengeli bir hayat yaşamak elimizdedir. Her şeyden memnun olmaya çalışmak yine elimizdedir. Yüzümüzün ifadesini kontrol altında bulundurmak yine elimizdedir. Nazik sıcak bir gülümseme yüzümüzün gerçek  güzelliğini ortaya koyar. Bunu alışkanlık haline getirirsek çok şey kazanırız ve sonuçta mutlu olduğumuzu da hissederiz.


     Ben, kekelemeden konuşmayı, ellerim titremeden yemek yemeyi, düşmeden yürümeyi, unutmadan hatırlamayı yetişkinken bir kez daha öğrendim. Yaşamın anlamını, hayatın değerini kaybetmeye yüz tutmuşken anladım. Yapamadıklarımı ve yapabildiklerimi kendimi tecrübe ettikçe geliştirdim. Ve bugün beni ben yapan her şeye teşekkürüm var. Çevremde negatif enerjisi ile hayattan bıkmış bir halde dolaşan ve sürekli şikayet eden insanlar lütfen silkelenip tazelenin. Hayat çoğu zaman sil baştan yaşatır kendini. Acılarla tecrübe edilmiş bir hayat kişilik kazandırmaz. Yalnızca öğrenilmiş duyguların sahibi olursunuz o kadar. Ne zaman ne yaşayacağınızı nasıl bilebilirsiniz ki ? Bu sebeple hayat şimdi var ve şimdi güzel. 

      Gülümseyin.... 

30 Kasım 2014 Pazar

Mutluluk İçimizde



Hayatınızda ilk defa ne zaman mutlu oldunuz ? İlk adımınızı attığınızda mı, ilk koştuğunuzda mı yoksa ilk yağmurda ıslanıp bundan keyif aldığınızda mı ? Çocukluğunuzu düşünün, en çok neye güldünüz, ne için kahkaha attınız.  Bana sorarsanız bu aralar en çok düşündüğüm şey insanların büyüdükçe içtenliğini kaybetmesi ve sonrasında gülme isteklerinin de azalması....

Mutluluk, siz çocukken ummadığınız anda size çikolata alınmasında gizliydi, babanızın şefkatinde, annenizin dizlerinde.. Sonra zaman geçti, O geldi hayatınıza. O' nun gülüşü gülüşünüz oldu, elinizi tuttuğunda mutlu oldunuz, bıraktığında mutsuz.. Çocukken ilk gördüğünüz yağmurun sizi ıslatması  nasıl da mutlu etmişti sizi oysa..Sonra aşık olduğunuz kişi sizinle ıslanmak istemeyince ne kadar mutsuz oldunuz...


Biz hep anlamlar yüklemeye başladık gülmelere, mutlu olmak için hep birilerine ihtiyaç duyduk. Kendi kendimizi mutlu etmek hiç öğretilmedi bize, zaten kendimiz de öğrenmek istemedik. Aynadaki görüntümüze düşman olduk, kalbimizle dost olamadık, beynimize söz geçiremedik. Aradan yıllar geçtikçe, çok zaman geçtikçe çözdük gerçeği '' mutluluk içimizde '' ne sevdiğimiz birinde, ne başka maddi bir şeyde...

Mutluluk sizin kendi kendinize olan ufacık bir gülüşünüzde ufak bir konudaki başarınızda, kendinize teşekkür etmenizde.  Arkadaşlarımla ya da öğrencilerimle konuşurken hep bunu anlatıyorum artık.  Kendinizi kötü hissettiğinizde içinizdeki çocuğa bir göz kırpın, aynada kendinize bir gülücük atın, ''bugün fıstık gibisin'' deyin, ''bugün bütün güzel şeyleri hak ettin '' deyin. Kıymetli olduğunuzu unutmayın..


Çevremde negatif enerjisi ile hayattan bıkmış bir halde dolaşan ve sürekli şikayet eden insanların artık tazelenmesi gerektiğini anlatıyorum.  Hayat çoğu zaman sil baştan yaşatır kendini. Acılarla tecrübe edilmiş bir hayat kişilik kazandırmaz. Yalnızca öğrenilmiş duyguların sahibi olursunuz o kadar. Ne zaman ne yaşayacağınızı nasıl bilebilirsiniz ki ? Bu sebeple hayat şimdi var ve şimdi güzel. 


Her şeyden önce siz varsınız, siz değerlisiniz, hayatınızdaki en önemli şeysiniz. İşte kim bunu fark ederse mutluluğun sırrına erişmiş olur. Unutmayın bu ruh, bu beden size büyük tasarımcının ( Allah'ın ) hediyesi, onu gülümsetip mutlu etmekse elimizde..

Ve şunu da unutmayın ki ;

''Gülmenin olmadığı yerde hayat durmuş demektir. Gülümseyin yan etkisi yoktur. ''

Mutlu kalın...

Gönül Dicle İpekçi

5 Haziran 2014 Perşembe

Mutlu Anne Mutlu Çocuk

Mutlu anne olabilmek tüm annelerin en büyük hayali. Çünkü mutlu anne; mutlu çocukların yetişmesinde en önemli faktörlerin başında geliyor. Mutlu anne çocuğuna huzurlu ve güvenli bir ortam yaratır. Ancak Anne en iyi olmaya çalışırken yetersiz ve kaygılı bir insan olabilir bir anda.  İşte buna dikkat etmek gerekiyor. Fazla mükemmel olmaya çalıştığımız zaman mutluluğu öncelikle kendi içimizde kaybedebiliriz. Öncelikle biz rahat olmalıyız içimizdeki anneyi ara sıra yalnız bırakıp çocuğumuza arkadaş olmayı denemeliyiz. İşte o zaman mutlu anne ve mutlu çocuk modelini yaşatmış oluruz. 


Çocuklar genelde  onlara ne söylediğinizi unutabilirler. Ve yine çocuklar onlara ne yaptığınızı da kimi zaman unutabilirler. Ama çocuklar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmayıp mutlu oldukları anları sizlerle paylaşmak isterler.. Ve gerektiğinde sizlere teşekkür etmeyi de gayet iyi becerirler. Onlara iyi gelen şeyleri mutlu anlarını sizinle yaşamak isterler. 

Aklıma gelen birkaç somut örnek vererek konuyu pekiştirmek istiyorum..
Televizyonda çok sevdikleri  bir programı izlediklerinde anneciğim sende gel katıl bize demeyi hiç ihmal etmiyorlar. Onları parka veya sevdikleri bir yere götürdüğümde, ''Annecim sen harika bir annesin seni çok seviyorum''demeyi ihmal etmezler. Bugün çok sevdikleri Browni' yi yerken,  ''Anneciğim ellerine sağlık'' demeyi unutmadılar.. Onara geçen hafta bisiklet aldığım zaman ki mutlulukları paha biçilmezdi gerçekten. Anneciğim bak nasıl sürüyorum iki tekerleği becerebiliyorum değil mi ? derken aslında onun mutluluğuna şahit olmamı istiyorlardı. İşte biz annelerinde beklediği zaten bu değil midir?  Şahsen çocukların teşekkür amaçlı sevgi dolu sözcükleri duyduğum zaman  çok mutlu oluyorum. 
Mutluluğu bir anne olarak çocuklarımın yüzündeki o küçücük tebessümde, onların ışıldayan gözlerinde, sevgi dolu kalplerinde ve dudaklarından dökülen sevgi sözcüklerinde buluyorum. Sizlere önerim mutluluğa kodlanmış düşüncelerinizle çocuklarınızla onların sevdikleri şeyleri arada bir tekrarlayarak onların mutluluğunu paylaşın. 
Göreceksiniz ki sonunda tüm yollar sizin için mutlulukta kesişecektir. Çocuklarla mutlu anların daim olması dileklerimle.....

Gönül Dicle İpekçi

31 Mayıs 2014 Cumartesi

Cumartesi Sürprizi

     Yorucu bir haftanın ardından sonunda Cumartesi günü geldi. Havaların ısınmasıyla birlikte çocukların da artık okula gitme isteği azalıyor. Bu hafta sonu çocuklar yine bisiklete binmek istediler. Ancak boyları uzadığı için artık eski bisikletlerimiz bize küçük geliyordu. Yağmurun dinmesini de fırsat bilip, bisiklet almaya gittik  Her gün saat 16.30 da okuldan aldığım çocuklarımın ders çalıştırabilme nedeniyle pek fazla dışarıya çıkarmadığı söylersem inanın malesef. Çünkü zaman artık iki çocuğun eğitimi için bana yetmiyor. Dolayısıyla uzun zamandan beri oyalamaya çalıştığım bisiklet konusu aslında çocuklarım için önemli.  Çünkü hem özgürce hareket etmelerini hem de gün içinde sıkılmadan kendilerine yetmelerini sağlıyor.
     Bisikleti çocuklar yine rengine göre seçtiler. Okulun kapanmasına aslında daha iki hafta var ama kıramadım aldım. Ben ödemeyi yaparken çocuklar beni birbirlerine sarılarak sevinçle beklediler.

Sarmaş Dolaş

Çocuğun mutluluğunu görmek inanın bazen her şeye değiyor. Onların özellikle çok istedikleri bir şey aldığımız zaman ki sevinçleri gerçekten kayda değer.

Mutluluk 
Berke de, Görke de yeni bisikletlerine sonunda kavuştular. Arabayı alışveriş merkezinin otoparkında bırakıp ben hızlı tempoda yürüyerek onlar da yeni bisikletleriyle güle oynaya evin yolunu tuttuk. Eve geldiğimizde çocuklar, çocukların teyzesi ve yeğenlerimle hep beraber huzurlu bir aile yemeği yedik.
    Bir annenin en büyük mutluluğu çocuklarını mutlu görmektir. Güzel Cumartesi gününü keyifli çocuk kitaplarını hep birlikte okuyarak noktaladık. Onlar şimdi uyudu bende bitki çayımı alarak yaşadığımız bu güzel günü sizlerle paylaşmak istedim.

Herkese keyifli hafta sonları diliyorum.

Gönül Dicle İpekçi