Gönül Dicle İpekçi Web Sayfaları

Soma faciası etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Soma faciası etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Mayıs 2014 Cumartesi

Fareler ve İnsanlar


Bir Madencinin dile getirdikleri; 

Çalıştığımız ortamda bize yemek vermiyorlardı. Bizler de evimizden ekmek arası bir şeyler getiriyor onları yiyorduk. Yemek için mola saati kesinlikle yoktu. İşlerin azaldığı bir ara ayaküstü ekmeklerimizi yiyorduk. Ayrıca diğer bir sorunumuzda yiyeceklerimizi farelerden korumamız gerekiyordu. Bize yiyeceklerimizi korumamız için bir poşet veriyorlardı. 

Bunları çalıştığımız yere yakın bir yerde tavana asıyorduk. Yemek yemeye geçince farelerin poşetlerimizi tırtıkladıklarını, kimi zaman ekmeklerin ucundan yediklerini görüyorduk. Ben çoğu kez aç kaldım. Ama birçok işçi arkadaşım bu duruma çoktan alışmıştı. Farenin dişlediği yerleri kopartıp ekmeklerini yiyorlardı.
Arada mideniz bulanır, başınız ağrır, kendinizi kötü hisseder yeryüzüne çıkmak isterseniz, asla izin vermezler. Otur bir köşeye bekle derler. Ayrıca suyumuz bitince de çıkamıyorduk. Sularımızı kendimiz yanımızda getiriyorduk. Sırt çantamız çok ağırdı, daha da ağır olmasın diye yanımıza mümkün olduğunca az yiyecek ve içecek alıyorduk. Madenin dışında bir kantin vardı. Çayı bile kendimiz  para ile alıyorduk.
Bu nedenle ben ambulansta sedye kirlenmesin diye çizmesini çıkarmak isteyen işçiyi çok iyi anlıyorum. Çalıştığımız, soyunduğumuz, yıkandığımız hiçbir yer temiz değildi ki… Temiz yere hasret olduğumuz için temiz gördüğümüz hiçbir yeri kirletmeye kıyamıyorduk...
.

15 Mayıs 2014 Perşembe

Sedye Kirlenmesin


Ne kadar acı bir şey ne kadar içler acısı bir durum. Allahım! Düşünmesi bile ürpertiyor insanı ama dikkatimi çeken şey o göçükten sağ çıkanların olayı anlatırken ki soğukkanlılıkları oldu. Sanki bekliyorlar gibi, sanki alışıklar gibi..Kimisi evli, kimisi nişanlı, kimisi çocuklu, kimisi okumuş işçi kimisi okumamış...ama hepsi işçi gerçek anlamda ekmeğini taş kömürden çıkaran işçi, elleri öpülesi işçilerimiz..Üzerlerine sinmiş kömürün isinden rahatsızlık duyup '' Çizmemi çıkarayım sedye kirlenmesin'' diyebilecek kadar hassas olan işçilerimiz...Yaşamış olduğu faciadan şans eseri kurtulmuş olduğu halde kredi borcum var 3-4 yıl daha çalışmalıyım diyebilecek kadar çaresiz ve bir o kadar da güçlü işçilerimiz dün kapkara kömürün içindeydiler, şimdi ise bembeyaz kefenin içinde..Geçimleri için ekmekleri için tüm renklerden vazgeçtiler...

Dua edelim SOMA için Dua edelim....


Gönül Dicle İpekçi