Gönül Dicle İpekçi Web Sayfaları

annelik tecrübesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
annelik tecrübesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Haziran 2014 Salı

Kötü Anne

Bu yılda iyisiyle, kötüsüyle, stresiyle birlikte bitirdik. Erken bitirdik derslerimizi dolu dolu bir yılı geride bırakıyoruz ve Cuma günü karnelerimizi alıyoruz. Biraz benim çabam ama fazlasıyla sınıf öğretmenimizin çabasıyla verimli bir yıl olduğunu düşünüyorum. Ama yaşadığımız stres çocuklarımın okul hayatı boyunca hep devam edecek sanırım. Çünkü 4+4+4 eğitim sistemiyle tanışmıştık, ve dolayısıyla 5.5 yaşında ilkokula başlamıştık.

Geçen yıl Görke okuma bayramında
Berke okuma bayramında
 
Bu çok büyük bir şanssızlıktı bizim için. Fiziki açıdan yaşıtlarıyla bir fark olmadığı için hatta daha iri oldukları için rapor almadım ve çocukları erken başlattım. Önceleri çok iyi giden bir sitem uygulandı ve çok mutluydum. Ancak çocukları tam yaşında başlayan velilerin devamlı söylenmeleri; Çocuklarımız sıkılıyor, oyun hamuruyla neden oynuyorlar, bu nasıl bir eğitim sistemi, okulda oturacaklarına evde otursunlar da okula hiç gitmesinler daha iyi, ya da ikinci sınıfa geçiş yapmaya çalışan veliler,  ana okula mı gönderdik vs  gibi söylemlerle öğretmenlerin işlerine fazlaca karışmış olmaları nedeniyle, benim çocuklarım ve onlar gibi rapor almayıp ilkokula başlayanlar uygulanamayan ve eğitimi daha da zorlaştıran bir sistemin kurbanı oldular.Geçen yıl sınıf anneliğini üstlenmemin nedeni iki çocuğuma okulda sahip çıkabilmekti. Çünkü çok tedirgindim. Nasıl olacak, ne yapabilirim, gibi düşüncelerle inanın çok zorlu bir yıl geçirdim.Ve çocuklar,okuma yazmayı dahi öğrenemediler tam anlamıyla . Çünkü bocaladık çok bocaladık. Oyun yaşındaki çocuğa test çözdüremedik yazı yazdırmakta zorlandık. 


Ve aslında Mayıs ayında okuma ya geçilmesi planlanan eğitim sistemi tam olarak uygulanamadığından bomboş bir yıl geçirdik. Özellikle Berke de çok zorlandım diyebilirim. Çünkü oyun yaşındaki ve hala ana okula gitmesi gereken Berke sınıfta kendi araç gereçlerinden çok çabuk bıkıp arkadaşlarının renkli kalemleri, kalem kutuları, renkli su mataralarını kendine oyuncak gibi görüyordu. Dolayısıyla onlara sahip olamayınca arkadaşlarıyla zor durumlara düşüyordu. O günleri düşündükçe inanın kahroluyorum.Fiziki açıdan bakıldığında belki o kadar küçük görünmeseler de zeka yaşları henüz küçüktü.5.5 yaşındaki çocuğun zekası vardı. Futbola, topa çok meraklı olan Görke okulda top oynamak yasaklanınca su şişesinden kendine top yapmayı ihmal etmiyordu. Ve aklımızı devamlı oyuna çalıştırıyorduk neden çünkü çok küçüktük henüz ilkokul sıraları için.Ve oyuna doymak mümkün değildi. Top yasaklanmış olsa da çareler tükenmiyordu, çünkü yerimizde duramıyorduk

Top yerine su şişesi hazır

Hooooop ve gooooooolllllll

Oyun oynamaktan kendini almayan ve çok terleyen Görke yi hastalıktan koruyup kollayabilmek için hep okuldaydım.Sabahları çocuklarını okula bırakıp eve giden annelere çok özeniyordum.Bazen eve gidince oh öğretmenimiz bugün aramadı beni derken telefon çalıyordu. Öğretmenimiz beni çağırıyordu okula doğal olarak çünkü Görke ya da Berke üzerini ıslatmış veya çok terlemiş veya top oynarken düşmüş ve bunun gibi birçok nedenden dolayı artık okul bahçesini mesken edinmiştim.Bu yıl biraz daha büyüdük pek tabi. Başka bir okul başka bir öğretmen ve başka arkadaşlar çünkü yine milli eğitimin sistemi değişmişti ikili öğretimin bitmesi gerekiyordu. Bizim Koç İlköğretim ortaokul olmuştu dolayısıyla bizler de yakınındaki Gesoğlu ilkokulu na taşındık. Ama bu yıl biraz daha rahattık ve öğretmenimizle işbirliği içinde onun bana söylemiş olduğu programa uyarak başarılı, dolu dolu bir yıl geçirdik.Bu yıl, yani  önümüzdeki eğitim-öğretim döneminde ikinci sınıfa geçmesi gereken ikizlerim üçüncü sınıfa geçtiler. Hep kendilerinden yaşça büyük olan çocuklarla rekabet halinde olacaklar okul hayatları boyunca. Onlardan daha fazla çalışmaları gerekecek ama işin üzücü yanı bu durumun farkında bile olmamaları.Çünkü oyun oynamaya daha fazla zaman ayırmak istiyorlar ve bende buna müsaade etmediğim için ''Kötü Anne'' oluyorum malesef. Ama ben kötü olmaya razıyım yeter ki onlar kötü duruma düşmesinler. Çok yoruluyorum , çok üzülüyorum bazen bu sisteme ve bu sistemi getiren milli eğitime söylenip duruyorum...  Ama çare, çaresizlik sadece.Daha dolu bir program daha yoğun bir çalışma, daha fazla çalışma...Kısacası, oyun zevklerimizi sınırlayıp güzel bir plan ve programla dolu dolu bir yaz tatili geçirmeliyiz. bunu nasıl başaracağım bilmiyorum. Çok zor olacak bence.. Peki ya sizce? Siz  ne düşünüyorsunuz? Kötü Anne olmaya devam mı, yoksa tamam mı?

2 Haziran 2014 Pazartesi

Okuma Alışkanlığı

      Okuma, sağlıklı ve gelişmiş bir kişiliğin temel taşlarından birini oluşturur. Evet bu soyut kavramın bilincindeyiz ama çocuğumuza okuma alışkanlığını nasıl kazandırabiliriz ?



Daha çok küçük yaşlarda başlanılmalıdır aslında. Yani çocuğun yaşına ve ilgi düzeyine uygun olarak seçilen resimli masallar, öykü kitaplarıyla başlanılmalıdır. Çocuğumuza kitaplarla hoş vakit geçirebileceği bilincini vermeliyiz..Söylemesi kolay tabi ki...ama uygulamaya gelince biraz zorlanıyoruz dersem umarım kızmazsınız bana. Ama ikiz annesi olduğumu unutmayın lütfen. İki çocuğa aynı anda yetebilmek gerçekten zor. Onlara okuma alışkanlığını kazandırabilmek için bakın neler yapıyorum; Karşılarına geçip kendi kitabımı elime alınca ve de televizyonun sesini kısmalarını rica edince onlara da bir okuma isteği geldiğini çoğu kez görüyorum. Ancak İki farklı birey yetiştirdiğimi de göz önünde bulundurmak gerek. Biri  o an okumak ister diğeri başka bir şey, test çözmek mesela. 
     Alışveriş merkezlerine gittiğimiz zaman mutlaka bir kitap ya da dergi reyonuna uğramayı ihmal etmiyorum mesela.  Ayrıca kütüphane bu konuda gerçekten büyük rol oynuyor. Hafta sonları kitap ödünç almak için kütüphaneye gitmeyi alışkanlık haline getirdik. Ayrıca çocuklara uyguladığım ödül listesinde mutlaka kitap vardır.  Çocuğu devamlı okuması yönünde uyarmak veya onunla yüzgöz olmak yerine kitap okuduğu zaman onu motive ederek çok iyi okuduğunu söylüyorum (tam olarak okuduğunu anlamasam da) , okumanın faydalarını elimden geldiğince anlatıyorum kendilerine. Kitaplığın tozunu genelde onlara aldırtıyorum  ve her defasında anneciğim bu kocaman kitapların hepsini okudun mu ? demeyi asla ihmal etmezler ve her zaman aynı cevabı alırlar;
 -Evet okudum hemde severek ve ilgiyle okudum. 
       Biz anne ve babalardan başka öğretmenlerinde bu konuda fazlasıyla çaba gösterdiklerini görüyorum ve bu beni çok mutlu ediyor. Okulda her hafta sonu bir ya da iki kitap alabilecek kadar sınıf kitaplığının bulunması gerçekten kayda değer bir durum. Sınıf öğretmenimizin bazı günlerde sınıfta serbest okuma saati uygulaması da çocukların okuma isteğini artırıyor.
Bir çocuğun okuma alışkanlığı kazanmasına yardım eden, ona kendi derinliğini ve sürekli ihtiyaç duyacaklarını okutan herhangi bir kitap seçimi çocuğun okuma isteğini daha da artırıcaktır. Yani sevdiği ve ilgi duyduğu kitapları almakla başlayabiliriz işe...Evet sevgili anneler ve babalar çocuğumuzun sağlıklı bir birey olarak yetişmesini istiyorsak okuma sevgisini aşılatmak için kolları sıvayalım daha fazla geç kalmadan..

3 Nisan 2014 Perşembe

Anne olmak..

''Bugün mutlu ama her zaman mutlu olacak mı''?''


Bu kaygıyı yaşayan her anne çocuğuna karşı sorumluluğunu layıkıyla yerine getiriyor demektir.
Anı yaşarken, aynı zamanda gelecek kaygısını içinde hisseden anne hassastır, şefkat doludur, fedakardır... Çocuğuna güzel bir gelecek kurabilmek adına önüne çıkabilecek tüm engelleri göğüsleyecek kadar güçlüdür...Soruna ortak olup çözüm üretmek onun için vazgeçilmezdir. İstediği her şeyi çocuğuna verebilmeyi istemesi onun en doğal hakkıdır..

Belki başarılı bir annedir sürdüğü yaşamda belki de değildir ama her ne olursa olsun o bir annedir..



30 Mart 2014 Pazar

Ders Sonrası Mükafat Zamanı

Ders Sonrası Mükafat Zamanı


Evet işte, şimdi ders sonrası Mükafat Zamanı...


Havanın güzelliğinden istifade eden biz, dışarı çıkmayı ihmal etmedik pek tabi ki. Herşeyin bir zamanı var değil mi ama? Evet şimdi de, oyun ve parka gitme zamanı. Kendimizi eğlendirme stres atma zamanı...

Görke bugün çok ders çalışmış anlaşılan...


Görke Bey ata biniyor...


Berke zaten yerinde durmaz...
Berke düz kay evladım...

İşte böyle... 

Çocuklarla hem ders hemde eğlenebiliyorsanız, biz annelerinde keyfine diyecek söz kalmıyor...Yarın pazartesi ama ben bu sendromu yaşamıyorum çünkü okula gidecek. Çocuklarım yarın okulda daha dinamik olacaklardır. Çünkü onlara bu pozitif enerjiyi ben yolluyorum... Onlardan da yarın geri alacağıma tüm kalbimle inanıyorum.. 

28 Mart 2014 Cuma

Güzel Bir Bahar Pazarı

Güzel Bir Bahar Pazarı

Dolu dolu bir pazar günü geçirmeyi hedeflemiştim... Başardım sonunda neden mi? 

Tabiki yine çocuklarım açısından...

Bu sabah ablamlar ile ailece güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra çocuklarımı ders çalıştırabilmeyi başardım... Evet bu benim için büyük bir başarıydı ve sonunda bana verdiği bu mutluluk anlatılamazdı... Bir anne için çocuğunu bu şekilde çalışırken görmek ona verilecek en güzel bahar hediyesi olmalı bence... Siz ne dersiniz?

Berke Ders Çalışıyor...

Ama şimdi mükafat zamanı... :)

26 Mart 2014 Çarşamba

Gönül Dicle İpekçi Blog Sayfasının ilk Yazısı

Gönül Dicle İpekçi İlk Yazım


Gönül Dicle İpekçi Blog sayfasında sizler ile neler paylaşacağımdan kısaca bahsetmek istiyorum...


Kimse anne olarak dünyaya gelmiyor... Annelik tecrübe ile ve eğitimle pekişecek bir duygudur...

Ben adıma açtığım bu blog olan GonulDicleİpekci.Blogspot.com.tr sitemde, ikizlerimle yaşadığım anlarımı paylaşmak istedim...Siz değerli okurlarımdan gelecek yorumlar ile belki doğru belki de yanlış kararlar aldığımı görebileceğimi umut ediyorum.

Gönül Dicle İpekçi ve ikizleri

İlk sayfamı ikizlerim ile olan bu fotoğrafım ile kutluyorum.