Gönül Dicle İpekçi Web Sayfaları

mutlu anne etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mutlu anne etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Haziran 2014 Perşembe

Mutlu Anne Mutlu Çocuk

Mutlu anne olabilmek tüm annelerin en büyük hayali. Çünkü mutlu anne; mutlu çocukların yetişmesinde en önemli faktörlerin başında geliyor. Mutlu anne çocuğuna huzurlu ve güvenli bir ortam yaratır. Ancak Anne en iyi olmaya çalışırken yetersiz ve kaygılı bir insan olabilir bir anda.  İşte buna dikkat etmek gerekiyor. Fazla mükemmel olmaya çalıştığımız zaman mutluluğu öncelikle kendi içimizde kaybedebiliriz. Öncelikle biz rahat olmalıyız içimizdeki anneyi ara sıra yalnız bırakıp çocuğumuza arkadaş olmayı denemeliyiz. İşte o zaman mutlu anne ve mutlu çocuk modelini yaşatmış oluruz. 


Çocuklar genelde  onlara ne söylediğinizi unutabilirler. Ve yine çocuklar onlara ne yaptığınızı da kimi zaman unutabilirler. Ama çocuklar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmayıp mutlu oldukları anları sizlerle paylaşmak isterler.. Ve gerektiğinde sizlere teşekkür etmeyi de gayet iyi becerirler. Onlara iyi gelen şeyleri mutlu anlarını sizinle yaşamak isterler. 

Aklıma gelen birkaç somut örnek vererek konuyu pekiştirmek istiyorum..
Televizyonda çok sevdikleri  bir programı izlediklerinde anneciğim sende gel katıl bize demeyi hiç ihmal etmiyorlar. Onları parka veya sevdikleri bir yere götürdüğümde, ''Annecim sen harika bir annesin seni çok seviyorum''demeyi ihmal etmezler. Bugün çok sevdikleri Browni' yi yerken,  ''Anneciğim ellerine sağlık'' demeyi unutmadılar.. Onara geçen hafta bisiklet aldığım zaman ki mutlulukları paha biçilmezdi gerçekten. Anneciğim bak nasıl sürüyorum iki tekerleği becerebiliyorum değil mi ? derken aslında onun mutluluğuna şahit olmamı istiyorlardı. İşte biz annelerinde beklediği zaten bu değil midir?  Şahsen çocukların teşekkür amaçlı sevgi dolu sözcükleri duyduğum zaman  çok mutlu oluyorum. 
Mutluluğu bir anne olarak çocuklarımın yüzündeki o küçücük tebessümde, onların ışıldayan gözlerinde, sevgi dolu kalplerinde ve dudaklarından dökülen sevgi sözcüklerinde buluyorum. Sizlere önerim mutluluğa kodlanmış düşüncelerinizle çocuklarınızla onların sevdikleri şeyleri arada bir tekrarlayarak onların mutluluğunu paylaşın. 
Göreceksiniz ki sonunda tüm yollar sizin için mutlulukta kesişecektir. Çocuklarla mutlu anların daim olması dileklerimle.....

Gönül Dicle İpekçi

3 Mayıs 2014 Cumartesi

Hatayı Paylaşmak, Başarıyı Paylaşmak


"Herkes insanlığın kötüye gittiğini görüp kabul eder de, kimse kendisinin kötüye gittiğini görüp kabul etmez."

Tolstoy

Çocuklar başarılı olunca, "Ben yetiştirdim, ben yaptım" diye övünürsünüz. Ama çocuklar bir hata yaptığı zaman bu hatayı üstümüze almayı reddederiz. Oysaki hatayı paylaşmış olsak sorunları daha çabuk halledebiliriz. 
Hatalarımızı kabullenip paylaşma yoluna gidersek amacımıza ulaşabiliriz. Hepimiz çocukların hata yaptıkları zaman utandıklarını veya yüzlerinin kızardığını, dudak ısırmalar,veya heyecandan eli ayağına dolaşmış bir şekilde panik yaşadıklarını veya yaptıklarından ötürü pişmanlık duyduklarını biliriz. Ancak biz yetişkinleri çocuklardan ayıran bir özellik olmalıdır.Bizler onların yapmış oldukları hatalı davranışlarda kendimize düşen payın ölçüsünü bilmemiz gerekir. Bu hatayı ifade etme özelliği belki de bir çoğumuz için geçerli değildir. Hatta ifade etmek yerine örtbas etmeyi tercih ederiz kimi zaman. Bu özelliğin varlığını birini eleştirdiğimizde ortaya çıkar. Yani biz yetişkinler hatayı kabullenip paylaşmak yerine yapmış olduğumuz hatayı savunma yoluna gideriz. Oysa hata hatadır ve artık yapılmıştır. Yapılacak en güzel şey önce açık sözlülükle hatayı klabul edip sonra da hatanın nedenlerini sıralamaktır. 

Şahsen ben hatayı hep kendimde arıyorum oysa neden bunu yapamıyorum neden bana böyle davrandı diye kendimi sorguladığım zaman hatayı sadece kendimde bulurum. Ben bir eğitimciyim. Neden bu yanlışı yapabiliyor? Demek ki yeterli eğitim verememişim diye kendi kendimi suçlamayı tercih ediyorum kimi zaman. Aslında hiçbir anne dört dörtlük değildir asla değildir herkesin belli belirsiz bir takım yanlışları var ama önemli olan bu yanlışları kabullenip düzeltme aşamasında başarılı olmak. İşte o zaman mutlu bir anne mutlu bir çocuk var olacaktır.



Hiçbir şey çocuklardan daha değerli değildir sayın yetişkinler.Bizler onların başarılarıyla övünüyorsak hatalarını da paylaşarak iyileştirebiliriz. Daha duyarlı daha huzurlu bir aile ortamında yaşayabilme umudu taşıyan herkese sabır ve anlayış diliyorum...