Gönül Dicle İpekçi Web Sayfaları

yalnızlık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yalnızlık etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Aralık 2020 Cumartesi

YALNIZLAŞIYORUZ GİDEREK...



Nasıl da yabancılaşıyoruz birbirimize.
Biz miyiz bu insanlar;
bu konu komşu,
bu arkadaş, eş dost,
bu mahalle,
bu sokak,
bu çoluk çocuk,
ana baba,
bu kardeşler biz miyiz ?
Biz ne hale geldik böyle ?
Mal davası, mülk davası derken,
kardeşin kardeşle küs olduğu..
Benlik, senlik kavgaları yüzünden yuvaların,
Menfaatler yüzünden dostlukların bozulduğu...
İnternetti, televizyondu, hazır gıdaydı derken komşulukların unutulduğu...
Bırakın omuz omuza, göz göze gelmeye korkar oldu insanlar.
Sanırsınız ki parayla satılıyor, küçücük gülümsemeler,
bir kuru merhabalar..
Herkesin burnu Kaf Dağı'nda,
oysa herkes sadece bizim gördüğümüz kadar.
Bilmiyorlar; başımızı çevirsek, hiç yoklar!
...
Ne yazık ki, miras karşılığı sevilir oldu ana babalar,
Yalan oldu gerçek sevdalar...
Eskiden bir bakıştan, bir gülüşten titrerdi yüreklerimiz,
Şimdilerde ise kızın fiziği, oğlanın para pul fizibilitesiyle doğru orantılı sevgilerimiz..
İki gün gönlümüzü eğler, heyecanımız bitince de, yeni heyecanlara doğru çeker gideriz...
Kısacası, öğütürüz biz;
İnsanı,
Aşkı,
Sevdayı,
Vefayı,
Dostluğu,
Arkadaşlığı öğütürüz biz.
Sanırım, hep katkılı gıdalar yüzünden bunlar
Ya da internet mi, acaba neden,
Ya da zayıflayan imanlarımız ?
Belki de, giderek kaybolan vicdanlarımız...
Alıntıdır
Öğütüle öğütüle un ufak olmuş insanlığımız..!

9 Ağustos 2014 Cumartesi

Yalnızlığın Özlem Hali


İnsan sahteliklerden arınınca özlemleri başlar. Tüm gün hem kendine, hem aynalara yalan söyler. Sonra gece başlar, tüm çirkinliklerin üzerini örter, size hafiften bir hüzün çöker. Anılarınıza gülümsersiniz sessizce, başucunuzda annenizin ruhu belirir, başınızı okşar, şefkatle size gülümser, ardından babanızın ruhu tüm kudretiyle ''geçecek'' diye fısıldar, hayaldir bilirsiniz ama anlık ta olsa mutlu olursunuz. 

Hani öyle bir an gelir ki sadece rüya görmek için uyursunuz sırf sevdiklerinizi-kaybettiklerinizi görebilmek için.
Uyanınca soğuk bir ter basar ya hani, ah içeren bir keşke çekersiniz; ''Keşke, hiç bırakmasaydım ne olacaksa olsaydı''. Anlatsanız kimse anlamaz dostlar, çünkü sadece ateş düştüğü yeri yakar. Ve bir daha anlarsınız ailenin bir başka olduğunu , sizi hiç terk etmeyen yalnız ve yalnız doğruyu söyleyenin onlar olduğunu. Evet bir tek onlar... Ama siz bunu anladığınızda artık çok geçtir.

İnsan büyüse de özlermiş babasını, zaman geçince anlarsınız. Sonra sessizce ''hayırlısı'' dersiniz, tahammül gücünüzü zorlarsınız, yanınızdakilere sımsıkı sarılırsınız. Sonra gündüz olur hiç bir şey olmamış gibi güler geçersiniz, bilirsiniz çünkü hayattır bu gelir ve geçer. Ve yine bilirsiniz ki yalnızlığın özlem halidir bunlar....
Uzaklardan bir şarkı sesi geliyor kulağıma " Seni özlemek şimdi hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız"...

Evet sanırım babamı özledim, iyi ki doğdun babacım, ölsen de hep yanı başımdasın bugün, doğum günün kutlu olsun.

Gönül Dicle İpekçi

23 Haziran 2014 Pazartesi

Pulbiber Mahallesi



Sıkıntılardan bir ev kurdum yıllar sonra. 
Güzel günlerimiz oldu. 
Ne parantez açmak isterdim ne bir virgül koymak. 
Onlara ne söylemeliyim. 
Bir şey söylemem gerekir mi? 
İnsanlar aradığında gelmezler, aramadığında keşke beni çağırsaydın derler. 

Didem Madak,/Pulbiber Mahallesi (Kendim Ettim Kendim Buldum Syf:85)

27 Mayıs 2014 Salı

Çayın Kalabalıkla Arası İyidir. Kahve Yalnızlık İster


Çayın kalabalıkla arası iyidir kahve yalnızlık ister.
Gerçekten de çayın kalabalıkla arası gayet iyidir. Bizler genel de tek başına çay içmekten hoşlanmayız toplum olarak.. Canınızın çay içmek istediği bir günü düşünün.  Mutlaka birini çağırmışsınızdır yanınıza ya da birineçay içmeye gitmişsinizdir. Mutlaka bir komşu, bir akraba, bir dost vardır yanınızda. Ya da bir kahvede arkadaşlarla beraber yudumlamayı tercih edersiniz.
Örneğin;
-Hadi bize gidelim çay demleyelim
-Çay yaptım gelsene
-Hadi gel çay içelim gibi davetlerle çay muhabbetini derin tutarız..
Yani kısacası çay her muhabbete katılır..Muhabbeti çok sever. Ama kahve yalnızlık ister. İnsanların arasına girmekten çekinir. Çayın aksine ruhumuzun derinlerine inip tek başımıza olmamızı sağlar. Ama bir istisna vardır ki o da kız isteme durumunda mutlu sahnelere tanık olan çay değil kahvedir.Ama genel olarak kahve tek kaldığımız zaman aklımıza gelir ve dinlenmek içimize kapanıp bir süre düşünmeyi gerektirir.İnsanlar genelde hayal kurmayı çok sever. Bu yüzden çay içerken yanımıza bir yoldaş hayallerimize de yolcu olacak bir insan ararız. Ama kahve iyi ya da kötü aklımıza ne gelirse o gün beynimizi kurcalayan ne varsa düşünmemize neden olduğu için yalnızlık ister...Her ne kadar bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı olsa da çayın muhabbeti kadar derin olmaz. 
İster çay ister kahve ile olsun bir de denize karşı bol muhabbetli günler diliyorum sizlere..