Gönül Dicle İpekçi Web Sayfaları

yaşar kemal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yaşar kemal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Mart 2015 Pazar

İnce Memed Türküsü



İnce Memet Akgöbekden ünledi
Buhurcular kulak verip dinledi
On yedi kurşunu yedi ölmedi...


''… Memed geldi, Hürü Ananın önünde atından indi, onun elini aldı, üç kere öpüp başına götürdü. Hürü Ana da onu kucaklayıp öptü.  Memed, atına atladı, at, kulaklarını dikti.

'' Ana hakkını helal et, sana çok çektirdim.''

Üzengilerin üstüne basarak ayağa kalktı, kalabalığa :


”Siz de hakkınızı helal edin,” diye bağırdıktan sonra, eyere oturdu, ama atı sürmedi, orada, başı önünde bir süre bekledi. Sonra gene üzengilerin üstünde yükseldi, gözlerini, dönerek bütün kalabalığın üstünde dolaştırdı, ” Gene geleceğim, gene geleceğim,” dedi, atını doldurdu, kalabalığın arasından süzüldü çıktı, Ali dağının arkasına aktı gitti. ”
….
İnce Memed den bir daha haber alınmadı, imi timi bellisiz oldu..”

Yaşar Kemal /İnce Memed

 Saygıyla ve alkışlarla, mekanın cennet olsun..


Gönül Dicle İpekçi


































28 Şubat 2015 Cumartesi

Işığın bol olsun Usta



… Bindiler de çektiler gittiler, o iyi insanlar, o dünya güzeli atlara…         
 O yiğitler, o her birisi kaplan örneği şahinler, o ceren gibi atlara bindiler de başlarını aldılar gittiler. Bir daha, bir daha hiç gelmeyecekler. Hiç, hiç, hiç! Demirin tuncuna, insanın piçine kaldık. Şu dünyanın yaşaması müşkül hal ilen. Bin iyiyi bir kötüye kul eden…Yapayalnız kimsesiz. Hem de çaresiz. Yalnızlığı, çaresizliği yüreğinin başında ağılı bir hançer yarası gibi… Çaresizlik, hem de boşluk. Yanıyor yüreğim. Eskiden, daha korlu, daha beter, delirten, yüreğim ne güzel yanardı. İçimde bir ateş harmanı. Keşki şimdi de öyle olsa. Yansa yüreğim, acısa, korksam. Ölüm gibi, ölümden beter, korksam yüreğim dayanmasa. Orta yerinden çat diye çatlasa, tam ortasından. Sabır taşı gibi…Şu dünyada her bir yaratığın tutunacak bir dalı var, insanın yok. Şu dünyada yalnız olan, kimsesiz, çaresiz olan yalnız be yalnız insandır. Herkesin, her şeyin yaşaması, ölümsüzlüğü var, insanın yok. Ağaç, kuş, otlar, böcekler, yılanlar, çıyanlar, hiçbirisi, hiçbirisi yok olmuyor. Ama insan yok oluyor. Çünkü insan kendinde başlayıp kendinde bitiyor…
Yaşar Kemal / Demirciler Çarşısı Cinayeti

     Ağlanacaksa
 şimdi ağlanmalı. Hüzün duyulacaksa şimdi duyulmalı. Milli yas ilan edilecekse şimdi edilmeli. Çünkü Yaşar Kemal hepsine değerdi ! 
Bu topraklarda yetişen ve yetişecek olan bütün halkların dili ve kalemiydi, Yaşar Kemal. İnsanın içi acıyor.. Ölüm sen ne acısın. Ölüm sen ne kötüsün! Yaşar Kemal ki bir yaprağın düşüşünü bir güvercinin hafif uçuşunu kırk sayfa ile anlatan koca bir çınar, nasıl anlatılır ki, nasıl ölür ki?
      Güle güle koca çınar. Zamanı ıssız İnce Memed’i öksüz bırakıp gittin. Huzur içinde uyu, Yaşar Kemal..

Mekanın cennet olsun Büyük Usta ! Işığın hiç sönmesin..


Gönül Dicle İpekçi